Nog geen rouwkaarten ontvangen

Tamara Hagenbeek

Mijn ogen zien nog altijd geen kaarten op mijn deurmat of op die van mijn dagelijkse contacten in Nederland, Amerika, Dubai en Zwitserland van mensen die aan die dit dodelijke griepje zouden zijn overleden. Ook mis ik nog geen mensen in mijn omgeving, ouders van klasgenoten van mijn kinderen of oudere buren – waar de IC ondertussen vol mee zou moeten liggen. Normaliter als griep heerst, ken je altijd mensen in iedere laag van je kennissenkring die het ook hebben.
Het nieuws geeft ons het gevoel dat er wel iets heftigs aan de hand moet zijn. Net zoals de maatregelen van de overheid om overheidsgebouwen, verenigingen, winkels en restaurants te sluiten; 1,5 meter afstand te houden; plastic handschoenen; max aantal mensen in een winkel, dat gevoel benadrukken.
Wanneer is het tijd om ons af te vragen hoe lang we nog op onze kamer moeten blijven zitten en onder welke voorwaarden wij er af mogen? Onze vrijheden om te reizen en samen te scholen zijn tot 1 juni al van ons afgenomen. Zullen wij bijvoorbeeld eerst akkoord moeten gaan zijn met verplichte testen; vaccinaties; huisbezoeken; controles; slimme meters; telefoonchecks; avondklok; en Mega Cities met food centers?
De recessie is reeds begonnen. Wie gaat dit thuiszitten, onze huur en ons eten betalen? Wij, door langer te werken of zijn er nog meer eisen waaraan we moeten voldoen?
Weldra kunnen we – wellicht uitgehongerd – geen kant meer uit en zijn we uitgeleverd aan onze overheid om elk mooi reddingsplan waar zij mee komt te accepteren. Na afloop van dit propagandavirus en deze chaos moet iemand immers de order herstellen. De mensen kunnen nu enkel naar boven kijken. Verdeel en overheers.
Waarom geven mensen zo makkelijk hun vrijheden weg zonder er vragen bij te stellen of, wanneer en in welke hoedanigheid wij onze vrijheden weer terugkrijgen?

(ingezonden 28 maart 2020)

Corona spreekuur, 4. Politiestaat tegen sociale onrust?

Dit jaar viert Nederland – voor het eerst sinds de nazitijd – Bevrijdingsdag met een praktisch volledige afsluiting van het openbare leven. En dat alles vanwege een epidemie die voorlopig niet meer slachtoffers eist dan een forse griepepidemie, zoals die in 1957 of 1968. Waarom dan toch die extreme reactie om het land op slot te gooien?

Kees van der Pijl

Veel duidt erop dat niet de beweerde medische noodsituatie, maar de sociale onrust aan de basis ligt van de repressieve reactie van overheden, vooral in Europa. De kloof tussen de 1% en de 99% was de afgelopen jaren sterk gegroeid. De Gele Vestjes in Frankrijk, een bijna-volksopstand over de nieuwe pensioenwet: allemaal huisarrest! Ook de tweede ronde van de verkiezingen, die er voor Macron niet best uitzag, is opgeschort. En in Nederland? Tweedaagse onderwijsstakingen en aanhoudende boerenprotesten lieten zien dat het virus van de ontevredenheid ook hier duidelijk de kop had opgestoken. Voorlopig geen tractoren meer op de snelwegen en het Malieveld!

Overheden proberen in zo’n crisis hun macht uit te breiden. Maar waarom wordt de lockdown door de meerderheid zonder morren geaccepteerd, compleet met boetes van 390 euro voor wie niet voldoende afstand houdt?

Lees verder

Steun voor Buttigieg in de VS (2) Over regime changers en schuld-kolonialen

Met de voorverkiezingen voor het Amerikaanse presidentschap in liefst veertien staten is Super Tuesday (3 maart 2020) voor de Democratische Partij een grote dag, Het machtige establishment in de VS hoopt vurig op een overwinning van ex-vicepresident Joe Biden op de ‘socialistische’ Bernie Sanders.

Biden wordt gesteund door ‘Mayor Pete’ Buttigieg, een van de kandidaten die nu de handdoek in de ring hebben gegooid. Wie is deze Buttigieg? En welke duistere machten gaan er schuil achter deze ex-burgemeester van een provinciestadje in Indiana?

Ewout van der Hoog

In het eerste deel van dit tweeluik behandelden wij Buttigiegs ondersteuning door het huurlingenbedrijf Patriot Group International en door talloze ex-functionarissen van de inlichtingengemeenschap in de VS. In dit tweede deel gaat het over Buttigiegs fans onder organisatoren van de regime changes en van het schulden-kolonialisme.

Al deze groepen ondersteunden Barack Obama en Hillary Clinton totdat beiden van het politieke toneel moesten verdwijnen. Nu zetten zij hun kaarten op Buttigieg en vervolgens op Biden, Bloomberg of desnoods Trump.

De ‘socialist’ Bernie Sanders kan van dit Amerikaanse imperium natuurlijk geen president worden. Dat vindt zeker ook de voormalige CIA-directeur en inmiddels machtige minister van Buitenlandse Zaken: Mike Pompeo.

Lees verder

Hoe Macron zijn autoritaire staat versterkt– in 10 punten

Volgens recent onderzoek maken twee op elke drie Franse burgers zich ‘ongerust’ over hun president Macron. De Fransman Michel Geoffroy noemt hieronder minstens tien goede redenen waarom zij zich inderdaad zorgen moeten maken over de autoritaire ontwikkelingen binnen hun overheid.Geoffroy publiceerde dit essay op 11 februari 2019 op de (rechts-identitaire) website van het Franse Polémia. Hij is de auteur van het boek La Super-classe mondiale contre les peuples – Wereldelite tegen de volkeren. Frankrijk bevindt zich net als ons land in een situatie waarin de kritiek op de bestaan de orde van beide flanken, links en rechts, afkomstig is; net als de beweging van de Gele Vestjes zelf, is de politieke signatuur niet altijd duidelijk. Wij beschouwen dit echter als een belangrijk document dat het verdient om bestudeerd te worden (red.)

1. Wet op nepnieuws

Macron heeft een wet laten aannemen tegen nepnieuws. Hiervan is het doel officieel dat één enkele rechter tijdens een verkiezingsperiode snel informatie kan beoordelen die als fake is te beschouwen. Maar dit begrip fake informatie blijft zeer vaag, en dit opent de weg naar een gerechtelijke censuur van die informatie die de macht in de wielen rijdt wanneer deze zich aan de kiezers presenteert. De wet op het nepnieuws is eigenlijk gericht op alternatieve media die informatie verspreiden die ingaat tegen informatie van de reguliere media, waarvan de geloofwaardigheid in de publieke opinie steeds verder afneemt vanwege hun duidelijke vooringenomenheid. En anders dan men vaak hoort beweren, zal deze wet ook worden toegepast. Waarom zou de president de wet anders met zoveel volharding hebben doorgezet?

Lees verder

Lessen van het Referendum over de Sleepnetwet

Op zaterdag 16 juni 2018 hield het Comité van Waakzaamheid een strategiebijeenkomst in Amsterdam. Leden en belangstellenden, zowel mensen met een lange staat van dienst als jongeren die zich in diverse bewegingen verdienstelijk hebben gemaakt, beraadslaagden op deze bijeenkomst over de hieronder opgenomen tekst en formuleerden voorstellen voor nieuwe activiteiten.

(redactie)

Drie jaar na het lanceren van het Comité van Waakzaamheid tegen Herlevend Fascisme is de politieke situatie, zowel internationaal als in Nederland, in belangrijke opzichten gewijzigd. In de oproep waarmee het Comité zich in februari 2015 presenteerde, lag de nadruk nog op de opkomst van nationalistisch uiterst rechts in Europa en van Wilders in Nederland. Inmiddels zijn na de Brexit en de verkiezing van Donald Trump de vreemdelingenhaat en het weer opleven van fascistische symbolen en bewegingen geen randverschijnsel meer.

Het heeft de hoofdstroom van de politiek bereikt. Die doorbraak kan ons inzicht in de gevaren voor de democratie vergroten.

Lees verder

Als de macht zijn oor te luisteren legt… (9) Hoe houden we de bevolking eronder?

21 maart a.s. zal de Nederlandse kiezer gevraagd worden zich in een raadgevend referendum uit te spreken over de Wet inlichtingen- en veiligheidsdiensten (Wiv), oftewel Sleepnetwet. Het Comité van Waakzaamheid bestrijdt dat deze wet, die onbeperkt afluisteren mogelijk maakt, nodig is voor de strijd tegen het terrorisme en andere bedreigingen. In een serie korte beschouwingen zal betoogd worden dat de werkelijke drijfveren heel andere zijn. Wie een weloverwogen NEE-stem in het referendum wil uitbrengen moet deze drijfveren kennen!

De grote uitdaging voor de Westerse, kapitalistische wereldorde is de groei van een bevolking die niet meer zo makkelijk onder controle kan worden gehouden. Door de ineenstorting van het Sovjetblok, die volgde op de openstelling van China, is het wereldaanbod van arbeid in twintig jaar tijd verdubbeld van 1,5 naar 3 miljard mensen. Zo is een grote, overtollige bevolking ontstaan.

In het neoliberale kapitalisme, gedomineerd door het speculatieve financiële kapitaal, komt er geen werkgelegenheid meer bij in de publieke sector, alleen maar tijdelijk en onzeker werk. Stel nu eens dat die mensen onrustig worden? De Wiv van minister Plasterk (op de foto bij het horen van de verkiezingsuitslag) moet in dit licht worden bezien. Nu de sociale bescherming over de hele wereld wordt weggesaneerd door schuldencrisis en ideologische corruptie, staan bevolkingen oog in oog met het transnationale kapitaal. Geen staat die hen daarbij nog beschermt. Dit is de situatie die een politiestaat nodig maakt, zowel in het Atlantische ‘Westen’ als wereldwijd, in de vorm van de ‘Oorlog tegen de Terreur’.

Lees verder

Als de macht zijn oor te luisteren legt… (8) Uiteindelijk gaat het om oorlog

21 maart a.s. zal de Nederlandse kiezer gevraagd worden zich in een raadgevend referendum uit te spreken over de Wet inlichtingen- en veiligheidsdiensten (Wiv), oftewel Sleepnetwet. Het Comité van Waakzaamheid bestrijdt dat deze wet, die onbeperkt afluisteren mogelijk maakt, nodig is voor de strijd tegen het terrorisme en andere bedreigingen. In een serie korte beschouwingen zal betoogd worden dat de werkelijke drijfveren heel andere zijn. Wie een weloverwogen NEE-stem in het referendum wil uitbrengen moet deze drijfveren kennen!

Door de revolutie in de informatietechnologie (IT), die begon in de jaren 80, werd spioneren een stuk makkelijker. Omdat de VS de enige staat is die dankzij de papieren dollar geen sluitende begroting hoeft te hebben, terwijl er geen bovengrens is aan de uitgaven als het maar voor ‘defensie’ is, kreeg die Image result for plasterk cowboyhoedrevolutie dáár haar brandpunt en bijvoorbeeld niet in Japan of de EU.

Net als bij Orwells ‘teleschermen’ was het de bedoeling om naar twee kanten te werken: enerzijds om informatie te vergaren, anderzijds om propaganda te verspreiden. De nieuwe strategie voor ‘informatieoorlog’ moest tegenstanders intimideren en de eigen bevolking overtuigen van ‘ons’ gelijk. Met de Wiv van minister Plasterk (foto) en censuur op het internet en in de media (weghouden van ‘nepnieuws’) zien we het voor onze ogen gebeuren, nu ook in Nederland.

Lees verder

Als de macht zijn oor te luisteren legt… (5) Wie betaalt dat eigenlijk?

21 maart a.s. zal de Nederlandse kiezer gevraagd worden zich in een raadgevend referendum uit te spreken over de Wet inlichtingen- en veiligheidsdiensten (Wiv), oftewel Sleepnetwet. Het Comité van Waakzaamheid bestrijdt dat deze wet, die onbeperkt afluisteren mogelijk maakt, nodig is voor de strijd tegen terrorisme en andere bedreigingen. In een serie korte beschouwingen zal betoogd worden dat de werkelijke drijfveren heel andere zijn. Wie een weloverwogen NEE-stem in het referendum wil uitbrengen moet deze drijfveren kennen!

De middelen om ons allemaal af te luisteren, waarin de Wiv van minister Plasterk (foto) voorziet, koppelen uw telefoon en laptop aan het Amerikaans-Britseinlichtingennetwerk de ‘Five Eyes’. In de Koude Oorlog werd de basis gelegd voor een informatierevolutie die de aftapmogelijkheden drastisch uitbreidde; iets dat vanaf 1971 ook nog eens goedkoop kon worden gefinancierd met de papieren dollar.

Eind 1957 lanceerde de Sovjet-Unie de eerste ruimtesatelliet, de Spoetnik. Dat werd het startschot voor het onderzoek dat tot de IT-revolutie zou leiden. Binnen een maand na het Russische succes stelde de Amerikaanse minister van defensie voor om een centraal onderzoeksinstituut op te richten, het Advanced Research Projects Agency (ARPA). Nu de oorlog in de wereld als gevolg van een reeks Brits-Amerikaanse en NAVO-interventies om zich heen grijpt, is deze geschiedenis opnieuw actueel, net als de financiering van de nieuwe IT-industrie.

Lees verder

Als de macht zijn oor te luisteren legt… (3) De Atlantische aftapstructuur

21 maart a.s. zal de Nederlandse kiezer gevraagd worden zich in een raadgevend referendum uit te spreken over de Wet inlichtingen- en veiligheidsdiensten (Wiv), oftewel Sleepnetwet. Het Comité van Waakzaamheid bestrijdt dat deze wet, die onbeperkt afluisteren mogelijk maakt, nodig is voor de strijd tegen het terrorisme en andere bedreigingen. In een serie korte beschouwingen zal betoogd worden dat de werkelijke drijfveren heel andere zijn. Wie een weloverwogen NEE-stem in het referendum wil uitbrengen moet deze drijfveren kennen!

De infrastructuur voor afluisteren en bespioneren zoals we die vandaag de dag kennen en die met de Wiv van PvdA-minister Plasterk (foto) officieel ook voor Nederland zal gelden, dateert van de Tweede Wereldoorlog. Die oorlog was niet alleen een strijd tegen  De Atlantische aftapstructuurhet nazisme en fascisme, maar ook een meer verborgen oorlog tegen links. Toen werd ook de Brits-Amerikaanse structuur opgezet om in de oorlog opgevangen signaal-inlichtingen (‘SIGINT’, gedecodeerd militair radioverkeer) uit te wisselen. Daaraan moeten wij nu ook bij wet gekoppeld worden.

Lees verder

Als de macht zijn oor te luisteren legt … (1)

21 maart a.s. zal de Nederlandse kiezer gevraagd worden zich in een raadgevend referendum uit te spreken over de Wet inlichtingen- en veiligheidsdiensten (Wiv), oftewel Sleepnetwet. Het Comité van Waakzaamheid bestrijdt dat deze wet, die onbeperkt afluisteren mogelijk maakt, nodig is voor de strijd tegen het terrorisme en andere bedreigingen. In een serie korte beschouwingen zal betoogd worden dat de werkelijke drijfveren hele andere zijn. Wie een weloverwogen NEE-stem in het referendum wil uitbrengen moet deze drijfveren kennen!

In onze reeks willen we de Wiv, de wet die door de regering-Rutte II en met name PvdA-minister van Binnenlandse Zaken Plasterk (foto) in juli jl. erdoorheen gejast is, plaatsen tegen de achtergrond van de crisis in onze kapitalistische maatschappij. Die maatschappij is in een spiraal van extreme ongelijkheid beland. Investeren in het huidige kapitalisme betekent vooral beleggen in financiële produkten en door de automatisering is er in de industrie minder werk. Maar de voortgaande bevolkingsgroei en de ineenstorting van de staatsgeleide economieën hebben het mondiale aanbod van arbeidskrachten in twee decennia verdubbeld naar meer dan 3 miljard mensen. Honderden miljoenen werken daarom voor een habbekrats, voor anderen is zelfs helemaal geen emplooi meer. Omdat de grootschalige landbouw ook minder arbeid nodig heeft, trekken de mensen in grote aantallen naar de steden of migreren. Het aantal mensen dat in getto’s en krottenwijken leeft wordt geschat op één miljard. Vanaf de jaren negentig poogt de heersende macht wereldwijd het verzet tegen deze uitbuiting, onderdrukking en oorlogsvoering onder controle te krijgen—ook in Nederland.

Lees verder